Adriaan Morriën (1912–2002) was een prominente Nederlandse dichter, schrijver, literair criticus en vertaler die aanzienlijk heeft bijgedragen aan de Nederlandse literatuur in de 20e eeuw. Geboren in IJmuiden in een gereformeerd gezin, begon hij aanvankelijk een carrière in het onderwijs als Franse docent tot 1941. Hij maakte zijn literaire debuut in 1939 met de bundel 'Hartslag', waarin hij de interpersoonlijke dynamiek tussen mannen, vrouwen en kinderen verkende. Na het einde van de Tweede Wereldoorlog wijde Morriën zich volledig aan zijn literaire carrière. Zijn oeuvre omvat korte proza, essays en vertalingen, die vaak gekenmerkt worden door een diepe intellectuele betrokkenheid bij het hedendaagse leven. Hij werd ook erkend voor zijn rol als 'schrijversmakelaar', waarmee hij bijdroeg aan de zichtbaarheid van andere auteurs. Zijn opmerkelijke werken omvatten 'Kinderen in de grote stad' en de bundel 'Mens en engel'.[1,2,3]
