André Steiner (1901–1978) was een Franse fotograaf van Hongaarse afkomst. Geboren in een Joodse familie in Miháld, vluchtte hij op 17-jarige leeftijd naar Wenen na de uitroeping van de Republiek Hongarije. In Wenen studeerde hij elektrotechniek en werd hij assistent van de fotohistoriër Josef Maria Eder, die hem een van zijn eerste Leica-camera's gaf. Steiner verhuisde in 1928 naar Parijs, waar hij Franse namen aannam en een prominente figuur werd in de modernistische fotografische scene. Zijn werk kenmerkte zich door een technische strengheid voortkomend uit zijn achtergrond als ingenieur, met een focus op 'New Vision'-esthetiek, waaronder studies van slagschaduwen, anamorfosen en vervormingen. Hij staat vooral bekend om zijn expressieve naaktstudies (vaak in samenwerking met zijn vrouw Lily) en zijn sportfotografie, waarin hij het menselijk lichaam in beweging vastlegde. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij bij het Franse Luchtleger en sloot hij zich aan bij het Verzet. Na de oorlog publiceerde hij verschillende belangrijke collecties van zijn fotografische kunst, terwijl hij tegelijkertijd werk bleef doen op het gebied van industriële en medische beeldvorming.[1,2,3]
