Annemie Wolff (geboren als Annemie Koller; 1906–1994) was een Nederlandse fotograaf van Duitse afkomst. In 1932 trouwde zij in München met de architect en fotograaf Helmuth Egon Wilhelm Wolff. In 1933 vluchtten zij voor de nazi-vervolging naar Amsterdam, waar zij een fotografiestudio oprichtten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was zij actief in het verzet en fotografeerde zij in 1943 beroemde portretten van Joden in Amsterdam; zij beeldde hen doelbewust af met lichtere gelaatstrekken om hun overleving mogelijk te maken door niet-joods te lijken (de 'Calmeyer dossiers'). Zij bleef haar fotografische werk gedurende haar leven voortzetten en documenteerde diverse aspecten van het Nederlandse leven.[1]
