Bernardus Fredericus Aloysius (Bernard) Eilers (1878–1951) was een vooraanstaande Nederlandse fotograaf en lithograaf, erkend als pionier in de ontwikkeling van kleurenfotografie in Nederland. Nadat hij begon als assistent van een schilder, werd hij een bekwame lithograaf bij het bedrijf Van Leer & Co. in Amsterdam. In 1904 opende hij zijn eigen fotostudio, Eilers & Wolf, waar hij driekleurige fotografie perfectioneerde en het 'Foto-chroma Eilers'-proces ontwikkelde. Als meester van het pictorialisme werd zijn werk gekenmerkt door sfeer en licht, waarbij hij putte uit de inspiratie van schilders zoals Rembrandt en Jacob van Ruysdael. Zijn opmerkelijke werken omvatten landschappen, stadsgezichten van Amsterdam en portretten. Hij ontving aanzienlijke internationale erkenning, won een gouden medaille op de World Exhibition in Brussel in 1910 en werd onderscheiden door de London Salon of Photography. Zijn uitgebreide portfolio bevindt zich in talrijke publieke collecties, waaronder het Rijksmuseum en het Nederlands Fotomuseum.[1,2,3]
