Edward Henry Weston
fotograaf
Edward Weston (1886-1958) was een Amerikaanse fotograaf, geboren in Highland Park, Illinois. Hij overleed in zijn huis, Wildcat Hill, in Carmel, Californië, nadat hij aan de ziekte van Parkinson had geleden. Hij wordt beschouwd als een toonaangevende figuur in de overgang van het zachtfocus-pictorialisme naar scherp gefocuste modernistische fotografie. Van 1923 tot 1927 woonde en werkte hij in Mexico. Hij is vooral bekend om zijn haarscherpe close-ups van natuurlijke vormen, waaronder zijn studies van groenten uit 1929-33, geïsoleerd tegen donkere achtergronden, evenals landschappen zoals de dennen van Point Lobos en de duinen van Oceano, en sobere naaktfoto's. In 1932 was hij medeoprichter van Group f/64. In 1937 ontving hij de eerste Guggenheim Fellowship die aan een fotograaf werd toegekend. Na zijn dood toonde de Smithsonian Institution 100 van de werken die hij als zijn beste beschouwde in de tentoonstelling The World of Edward Weston. Zijn archief wordt bewaard in het Center for Creative Photography in Tucson, Arizona.[1,2,3]
- modernistische fotografie
- naaktfotografie
- natuurlijke vormen en stilleven
- landschap (Point Lobos, duinen van Oceano)
- Group f/64
Werk over Edward Henry Weston
- 2001 Edward Weston 1886-1958 Taschen Icons series; edited by Manfred Heiting, with an essay by Terence Pitts; about 180 images.
Tentoonstellingen
- 1958 The World of Edward Weston
Prijzen
- 1937 Guggenheim Fellowship (first awarded to a photographer)