Henri Noverraz (1915–2002) was een Zwitserse schrijver, dichter en schilder. Geboren in een bescheiden gezin in Villette, Zwitserland, was hij grotendeels autodidact; hij leerde beroemd genoeg pas op 16-jarige leeftijd lezen. Ondanks zijn moeilijke begin in het leven werd hij een belangrijke figuur in het Zwitserse kunstlandschap en ondertekende hij in 1940 voor het eerst een bundel gedichten. Zijn werk wordt vaak omschreven als een 'destillatie van klanken', wat zijn diepe fascinatie voor muziek en geluid weerspiegelt, uitgedrukt via de media van literatuur en beeldende kunst. Hij wordt herinnerd om zijn unieke bijdrage aan de Zwitserse poëzie en zijn evocatieve schilderstijl.[1,2,3]
