Henry Miller (1891–1980) was een Amerikaanse romanschrijver, essayist en reiswriter die bekend stond om zijn radicale, semi-autobiografische werken die de literaire normen van het midden van de 20e eeuw uitdaagden. Zijn schrijfstijl combineerde vaak stream of consciousness met expliciete taal en surrealistische vrije associatie. Als een voortdurende Bohemian verbleef Miller in de jaren 1930 veel tijd in Parijs, waar hij vriendschap sloot met vele avant-garde kunstenaars, waaronder Brassaï, die hij beroemd bestempelde als 'l'œil de Paris' (het oog van Parijs). Zijn werken werden vaak verboden of gecensureerd vanwege hun ongefilterde verkenning van seks en maatschappijkritiek. Hij wordt beschouwd als een belangrijke invloed op de Beat Generation en de moderne literatuur.[1,2,3,4,5,6,7,8,9,10]
