Josef Breitenbach (1896–1984) was een in Duitsland geboren fotograaf die een belangrijke figuur werd binnen de Surrealistische beweging. Geboren in een Joodse familie in München, opende hij in 1932 zijn eerste studio voordat hij in 1934 vluchtte voor de nazi-vervolging. Hij verbleef zes jaar in Parijs, waar hij samenwerkte met de kring rond André Breton en innovatieve technieken ontwikkelde, waaronder superpositie, montage, solarisatie en vroege kleurenfotografie met bleek- en toningsprocessen. Na zijn vlucht naar New York in 1941 werd hij een prominente docent aan Cooper Union (1946–1966) en de New School for Social Research (1949–1975). Zijn werk kenmerkt zich door een sobere esthetiek en gemanipuleerde beelden, waarbij hij vaak de sfeer van het stedelijke leven en theatrale portretten vastlegde. Na zijn overlijden werd zijn archief opgericht bij het Center for Creative Photography aan de University of Arizona.[1,2]
