Ken Ohara werd in 1942 geboren in Tokyo, Japan. Na zijn studie fotografie aan de Nihon University verhuisde hij in 1963 naar New York City. Van 1966 tot 1970 werkte hij als assistent voor de gerenommeerde fotografen Richard Avedon en Hiro. In 1970 kreeg zijn eerste boek, 'ONE', steun van de fotografiecurator van The Museum of Modern Art, John Szarkowski. Zijn werk werd in 1974 opgenomen in de baanbrekende tentoonstelling 'New Japanese Photography' in The Museum of Modern Art, New York. Na een Guggenheim Memorial Foundation Fellowship in 1974 werkte Ohara vijftien jaar lang voornamelijk als commerciële fotograaf. In de jaren negentig keerde hij terug als prominente kunstenaar en nam hij deel aan belangrijke projecten zoals 'Ghost in the Shell: Photography and the Human Soul' (1999/2000) in het Los Angeles County Museum of Art. Het werk van Ohara kenmerkt zich door extreme close-ups van het menselijk gezicht en lichaam, waarbij hij streeft om zowel het sociale masker als de onderliggende menselijke essentie vast te leggen.[1,2]
