László Moholy-Nagy (1895–1946) was een Hongaarse schilder, fotograaf, beeldhouwer en onderwijzer die een leidende figuur werd binnen de Bauhaus-school. Als pionier van het constructivisme pleitte hij voor de integratie van technologie en industriële processen in de kunst. Hij staat bekend om zijn experimentele werk met licht, beweging en fotografie, waaronder de ontwikkeling van fotogrammen en kinetische sculpturen zoals de 'Light-Space Modulator'. Na zijn vlucht uit nazi-Duitsland verhuisde hij naar Londen en later naar Chicago, waar hij het New Bauhaus oprichtte (later het Institute of Design aan het Illinois Institute of Technology). Zijn werk overbrugde de kloof tussen beeldende kunst en industrieel ontwerp en beïnvloedde de moderne esthetiek en pedagogiek.[1,2]
