Laura Gilpin (1891–1979) was een vooraanstaande Amerikaanse fotograaf en chroniqueur van het Amerikaanse Zuidwesten. Ze begon haar formele opleiding in de fotografie in 1916 aan de Clarence H. White School of Photography in New York City onder begeleiding van Gertrude Käsebier, waar ze aanvankelijk de stijl van Pictorialism beoefende. Na haar terugkeer naar Colorado bezighield zij zich met commerciële architectuurfotografie en publiceerde ze diverse gidsboeken. Van 1946 tot 1968 wijde Gilpin zich aan het documenteren van het Navajo (Diné)-volk, waarbij ze een aanzienlijk oeuvre produceerde dat culmineerde in haar invloedrijke boek 'The Enduring Navaho' (1968). Haar werk staat bekend om de empathische weergave van inheemse volkeren en hun landschappen, waarbij zij vaak intieme portretten en dagelijkse activiteiten vastlegde. Ze werd erkend als een van de uitblinkende fotografen van de twintigste eeuw en ontving in 1970 een eregraad van Doctor of Humane Letters.[1,2,3]
