Lucia Moholy (geboren Schulz) was een in Oostenrijk geboren fotograaf en publicatieredacteur die een belangrijke figuur werd bij het documenteren van de Bauhaus-beweging. Ze begon haar carrière als docent en redacteur voordat ze naar Berlijn verhuisde, waar ze László Moholy-Nagy ontmoette. Van 1923 tot 1928 was zij de belangrijkste documentairefotograaf voor de Bauhaus-school in Dessau, waarbij ze de architectuur, producten en studenten vastlegde met een esthetiek geworteld in 'Neue Sachlichkeit' (Nieuwe Zakelijkheid). Ondanks haar uitgebreide bijdragen bleef haar werk vaak onvermeld of werd het toegeschreven aan haar echtgenoot of Walter Gropius. Na haar vlucht uit nazi-Duitsland in 1933 woonde ze in Londen en Zwitserland, waar ze verder werkte als portretkunstenaar en auteur van het invloedrijke boek 'A Hundred Years of Photography, 1839-1939'. Ze werd eind 20e eeuw herontdekt door kunsthistorici.[1,2,3]
