Nancy Burson is een Amerikaanse kunstenaar en fotograaf die bekend staat om haar pionierswerk op het gebied van computer morphing-technologie. Haar carrière begon in de late jaren 60, waarna ze een prominente figuur werd in dit veld door composietbeelden te creëren die het menselijk gezicht verkennen. Ze is met name bekend om de ontwikkeling van technologieën die gezichten laten verouderen of meerdere kenmerken samenvoegen om fictieve maar realistische portretten te maken. Naast haar artistieke bijdragen heeft het werk van Burson praktische toepassingen gehad; haar morphing-software werd door wetshandhavingsinstanties en organisaties zoals het FBI gebruikt om actuele beelden van vermiste kinderen en volwassenen te genereren. Ze is geweest als visiting professor aan Harvard University en was een adjunct docent aan de Tisch School of the Arts van New York University. Haar werk maakt deel uit van belangrijke museumcollecties wereldwijd, waaronder MoMA, het Whitney Museum en het Victoria and Albert Museum.[1,2,3]
