Rees Diepen (1925–2012) was een Nederlandse fotograaf die bekend werd om haar moderne benadering van kinderfotografie. In tegenstelling tot de geposeerde, glamoureuze portretten die gebruikelijk waren in het midden van de 20e eeuw, richtte Diepen zich op het vastleggen van kinderen in hun natuurlijke omgeving op ooghoogte, waarbij ze zichzelf vaak onzichtbaar maakte om spontane uitdrukkingen te waarborgen. In 1956 vestigde zij zich als onafhankelijk fotograaf in Tilburg en behaalde zij nationale erkenning voor haar reportagewerk. In de jaren 60 doorbrak zij een aanzienlijk sociaal taboe door kinderen met een mentale beperking te fotograferen voor de Stichting voor het Kind, wat resulteerde in het invloedrijke boek 'Dit kind' (1966). Haar werk wordt gekenmerkt door humanisme, waarbij de focus ligt op universele emoties zoals vreugde en verdriet in plaats van individuele identiteiten. Later in haar carrière verzamelde en fotografeerde zij ook Afrikaanse sculpturen.[1,2,3]
