100 x Paris

"Germaine Krull (1897-1985) leefde een buitengewoon leven dat negen decennia en vier continenten omspande. Ze maakte veel hoogtepunten van het modernisme mee en legde enkele van de grote omwentelingen van de twintigste eeuw vast. Haar foto's omvatten avant-gardistische montages, ironische studies van vrouwelijke naakten, persfoto's voor propagandadoeleinden, fotoreportages voor tijdschriften en enkele van de succesvolste commerciële en modebeelden van haar tijd. Haar politieke overtuigingen voerden haar van communistische loyaliteit tot gevangenschap in Rusland als contrarevolutionair, tot steun aan de Vrije Fransen in hun strijd tegen Hitler, tot het eigenaarschap van het Oriental Hotel in Bangkok, en uiteindelijk tot een teruggetrokken bestaan te midden van Tibetaanse monniken in India. Wie het fotografische werk van Germaine Krull wil begrijpen, moet rekening houden met haar fel individualistische politieke en professionele overtuigingen. Werk en leven waren onlosmakelijk met elkaar verweven, en dankzij de fotografie kon ze reageren op de culturen waar ze doorheen trok. Krull was een van de invloedrijkste moderne fotografen van het interbellum en introduceerde vrijwel in haar eentje de Duitse Neues Sehen-fotografie in Frankrijk. Toch weigerde ze een onderscheid te erkennen tussen avant-gardistische en commerciële praktijk. Haar brede fotografische activiteiten vormden geen uitzondering; ze waren juist een normaal patroon voor fotografen van haar tijd. Krulls werk valt uiteen in drie delen die niet alleen de brede geografische en chronologische indeling weerspiegelen, maar ook de grote kwesties omvatten waarmee ze worstelde terwijl ze haar positie ten opzichte van het modernisme voortdurend opnieuw bepaalde. Haar loopbaan is logisch in drie delen te verdelen: Duitsland en Rusland van 1915 tot 1925, Nederland en Frankrijk van 1925 tot 1940, en Afrika en Azië van 1940 tot het einde van haar leven. Deze indeling is ook een filosofische indeling. Krull reageerde met haar foto's op drie van de meest spannende en verontrustende ontwikkelingen van haar tijd, en gebruikte ze om die mede vorm te geven: de groeiende gelijkheid van vrouwen, de uitbreiding van de industrialisatie en het verval van het kolonialisme. In haar vroege werk becommentarieerde ze de interbellum-'Nieuwe Vrouw' en transformeerde ze uiteindelijk de manier waarop zij werd uitgebeeld. Als jonge vrouw in München nam ze de heersende stijl van het pictorialisme over. Daarna omarmde ze in Berlijn de Freïkorperkultur van de zorgeloze Weimarmaatschappij, maar haar naakten bespotten de kaders van de foto's evengoed als dat ze erin ravotten."--SF MoMA