Albert Ehrismann (1908–1998) was een Zwitserse schrijver en dichter die in 1930 debuteerde met de bundel 'Lächeln auf dem Asphalt'. Geboren onder bescheiden omstandigheden in Zürich, werkte hij als accountant voordat hij zich tot de literatuur wendde. Zijn werk kenmerkt zich door lyrische diepgang en diverse literaire vormen, waaronder poëzie, toneelstukken, hoorspelen en essays. Hij was een vaste bijdrager aan satirische tijdschriften zoals 'Nebelspalter', waarbij zijn politiek linkse overtuiging vaak van invloed was op zijn commentaar op actuele gebeurtenissen. Ehrismann ontving aanzienlijke erkenning voor zijn bijdragen aan de Zwitserse literatuur, onder meer door het winnen van de Conrad-Ferdinand-Meyer-Preis in 1940 en de Literature Prize of the City of Zürich in 1978.[1,2]
