Francesca Woodman (1958–1981) was een Amerikaanse fotograaf die bekend stond om haar dromerige, sensuele zwart-witbeelden van het vrouwelijk lichaam in relatie tot ruimte, architectuur en kunstgeschiedenis. Ze werd geboren in Denver door de kunstenaars Betty en George Woodman en groeide op in een dynamische artistieke omgeving rond de University of Colorado Boulder; ze verbleef ook veel tijd in Toscane, Italië. Van 1975 tot 1978 studeerde ze fotografie aan de Rhode Island School of Design (RISD), waar zij haar kenmerkende stijl ontwikkelde waarin ze Victoriaanse literatuur en klassieke kunstgeschiedenis verwerkte. In 1977 woonde en werkte ze in Rome als onderdeel van het European Honors Program van RISD, waar ze vriendschap sloot met kunstenaars en de tegenculturele boekwinkels van de stad verkende. Woodman verhuisde in 1979 naar East Village in New York City, waar zij haar werk met diazotypes en artist's books voortzette tot haar overlijden op 23-jarige leeftijd.[1,2]
