Public relations

PUBLIC RELATIONS is het resultaat van een fotografisch project dat Garry Winogrand in 1969 begon, toen hij een Guggenheim Fellowship ontving om te fotograferen wat hij "the effect of media on events" noemde. Maar, zoals Tod Papageorge opmerkt: "Winogrand meende meer dan hij zei, en na vijf jaar aan dit project te hebben gewerkt, had hij meer bereikt dan hij waarschijnlijk had bedoeld." De onderwerpen van deze foto's zijn de vele gebeurtenissen die samen een mozaïek vormen van de koortsen en gloed van een buitengewoon decennium. Tod Papageorge merkt op: "Met wat zou kunnen worden omschreven als passie, woede en de nieuwsgierigheid van een oud wijf fotografeerde Winogrand optochten, bijeenkomsten, persconferenties, wedstrijden, stakingen, demonstraties, moratoria, begrafenissen, parades, prijsuitreikingen, diners, museumopeningen, overwinningsfeesten, een verjaardagsfeestje en één maanlancering. "Voor Winogrand hadden al deze gebeurtenissen gemeen dat het openbare gelegenheden waren, die evenzeer bijeen waren geroepen ten behoeve van de media die ze vastlegden als voor het directe plezier of de rituele verlichting van de deelnemers. Wat Winogrand in deze beelden heeft vastgelegd, is de collectieve hysterie die ons gevangen hield in 'the Sixties', tot 1972, toen de economie leek af te treden, of tot 1974, toen Richard Nixon dat daadwerkelijk deed. Een dergelijke beschrijving vereenvoudigt echter het drama dat Winogrand heeft weten los te peuteren uit wat een lange reeks dwaasheden lijkt. Want wat hij ons in deze foto's heeft gegeven, is een eenzijdig verslag van hoe wij ons gedroegen onder druk, in een tijd van kostuums en idealen, en van hoe extravagant, schaamteloos en onophoudelijk wij lieten zien wat we wilden."