Hyde

De serie portretten van Michael Matthews zou bijna als een manifest kunnen worden omschreven, zo sterk zijn de krachtlijnen die de latere werken van Koos Breukel voorafkondigen. Hij reageerde oorspronkelijk op een verzoek van Matthews, een HIV-positieve dichter en performer die deze fotografische sessies zag als zijn laatste optreden voor zijn overlijden. Dit zijn sombere beelden van droge, donkere, gebarsten huid, van de pure lijnen van een delicate botstructuur, die het licht vangen dat valt op de uiteindelijke schoonheid van een veranderend menselijk lichaam waaruit Koos een kunstwerk op zich zou maken – waarbij het kleine boek samengesteld door Willem van Zoetendaal een delicate maar krachtige punctuatie vormt. (tekst Elisabeth Nora)