Lodz Ghetto Album

Henryk Ross werd in 1913 geboren en was vóór de Tweede Wereldoorlog persfotograaf in Polen. Als Jood werd hij door de binnenvallende Duitsers opgesloten in het getto van Lodz (na Warschau het grootste getto van Polen), waar hij een van de twee officiële fotografen werd en identiteits- en propagandafoto's maakte voor de Afdeling Statistiek. Door zijn werkzaamheden had hij toegang tot film en ontwikkelfaciliteiten, en die gebruikte hij om een unieke registratie van het leven in het getto te maken: in het geheim fotografeerde hij de gruweldaden in Lodz en maakte hij familie- en groepsportretten van (en vermoedelijk voor) de elite van het getto. Toen de Duitsers in 1944 begonnen met de liquidatie van Lodz, begroef hij zijn archief van 3.000 negatieven. Hij overleefde de Holocaust en kon ze na de oorlog opgraven. Vanuit zijn naoorlogse woonplaats in Israël verspreidde hij beelden van de gruwelen van Lodz, onder meer in zijn eigen boeken en als getuigenis tijdens het proces tegen Adolf Eichmann. Voor de huiselijke foto's leek Ross echter geen verdere belangstelling te hebben; die zijn tot op heden onafgedrukt gebleven. In 1997, na de dood van Ross, verkocht zijn zoon het archief aan een privécollectie in Londen, en pas nu is de volle breedte van Ross' vastlegging van het leven in het getto voor het eerst opnieuw onderzocht. Voor een publiek dat gewend is aan dramatische foto's van lijden in de Poolse getto's, zijn de rustige, huiselijke taferelen die hij vastlegde een onthullende en aangrijpende verrassing, en een belangrijke aanvulling op het historische archief. Samengesteld door Martin Parr; het voorwoord is van de zeer gerespecteerde Holocaust-historicus en -deskundige Robert-Jan Van Pelt.